یکی از سوتی‌هایی که ممکن است اشخاص بدهند، در استفاده از کلماتی است که از زبان دیگری وارد شده و به خاطر یک ذهنیتی که آن‌ها دارند، معنی غلطی در ذهنشان جا می‌افتد و بعد، آن کلمه را با آن معنی که در ذهن دارند در یک موقعیت اشتباه استفاده می‌کنند! مثلاً یک بار، یک دانشجو که سعی می‌کرد زورکی با ادبیات رسمی و در اصطلاح «لفظ قلم» صحبت کند، می‌گفت: جناب استاد، تشریف آوردم خدمتتون که یه سؤالی بپرسم...من به زور خودم را کنترل کردم! (می‌خواستم بگویم: خودت تشریف آوردی!!) «تشریف آوردی؟» حواسش نبود که مقام بالاتر «تشریف می‌آورد» نه مقام پایین‌تر. او مثلاً اگر می‌خواست احترام بگذارد، باید می‌گفت: «مشرف شدم خدمتتون». تشریف آوردم خدمتتون یعنی من مقامم بالاتر از شماست، افتخار دادم آمدم پیش شما! یا مثلاً یکی... (ادامه)