یکی از چیزهایی که متأسفانه من در دانشگاه‌ها و محیط‌های آموزشی ایران کم دیده‌ام و برعکس، در محیط‌های آموزشی خارجی ظاهراً به وفور دیده می‌شود، این است که ما محیط آموزشی‌مان تناسخی با چیزی که در آن محیط آموزش داده می‌شود، ندارد! محیط‌هایی خشک و رسمی داریم که دانش‌آموز و دانشجو هیچ تفاوت خاصی از بودن در آن محیط یا بودن در محیط اداره مالیات(!) ندارد! در حالی که باید واقعاً وقتی وارد یک محیط آموزشی می‌شوی، از بدو ورود تا خروج، دائم ذهنت درگیر آموزش شود. البته نه اینکه بیاییم در و دیوار را پر کنیم از یک سری شعار و حدیث و ... که خود مدیر آن مؤسسه هم یک بار نخوانده یا رعایت نمی‌کند! بلکه، محیط، باید به صورت تجربی و به طور ناخودآگاه آموزش دهد... به هر حال، یکی از چیزهایی که چندین سال است من دنبال آن هستم این است که محیط دانشگاه‌هایی که می... (ادامه)